۱۴ اکتبر۲۰۲۵- جوانانی که عادات سالم تری در شاخص LE8 داشتند، به ویژه در کنترل وزن، فعالیت بدنی و خواب، بسیار بیشتر از دیگران توانستند پیش دیابت را معکوس کنند؛ این یافته نشان دهنده ی فرصتی حیاتی برای توقف دیابت پیش از آغاز آن است.
پیشینه
پیش دیابت، بیش از یک سوم بزرگسالان جهان را تحت تأثیر قرار داده است و اغلب مقدمه ای برای دیابت نوع ۲ (T2DM) است؛ بیماریی که با بیماری قلبی، نارسایی کلیه و مرگ زودرس مرتبط است.
انجمن قلب آمریکا (AHA) شاخصی به نام LE8 طراحی کرده است که شامل هشت عامل قابل اصلاح برای ارزیابی سلامت قلبی عروقی (CVH) است: رژیم غذایی، فعالیت بدنی (PA)، مواجهه با نیکوتین، سلامت خواب، شاخص توده بدنی (BMI)، چربی های خون، فشار خون (BP) و قند خون.
اگرچه امتیازهای بالای LE8 با کاهش خطر بیماری های قلبیعروقی مرتبط هستند، اما شواهد درباره ارتباط طولی این شاخص با پیشرفت دیابت در جوانان مبتلا به پیش دیابت هنوز محدود است. روشن شدن تأثیر الگوهای پایدار یا نزولی سلامت قلبی عروقی بر خطر پیشرفت دیابت، برای پیشگیری اهمیت دارد.
درباره ی این مطالعه
پژوهشگران داده های مطالعه CARDIA را بررسی کردند؛ یک مطالعه طولی که از سال ۱۹۸۵، ۵۱۱۶ بزرگسال سیاه پوست و سفیدپوست ۱۸ تا ۳۰ ساله را در چهار شهر آمریکا (بیرمنگام، شیکاگو، مینیاپولیس و اوکلند) دنبال کرده است.
تحلیل حاضر داده های سال های ۷تا ۳۰را شامل می شود که در آن ها اندازه گیری های قند خون وLE8 به طور منظم ثبت شده اند. پیش دیابت بر اساس قند خون ناشتا بین ۱۰۰ تا ۱۲۵ میلی گرم بر دسی لیتر تعریف شد و در برخی تحلیل ها، معیارهای اختلال تحمل گلوکز (IGT) و HbA1c بین ۵.۷ تا ۶.۴ درصد نیز لحاظ شدند.
پیشرفت دیابت به صورت قند خون ناشتا ≥۱۲۶میلی گرم بر دسی لیتر،HbA1c تشخیصی، تست تحمل گلوکز خوراکی (OGTT) یا گزارش خود بیمار تعریف شد.
هر یک از اجزایLE8 بر اساس دستورالعمل های AHA از ۰تا ۱۰۰ امتیازدهی شدند و امتیاز کلی سلامت قلبی عروقی به سه دسته «ایدهآل»، «متوسط» و «ضعیف» تقسیم شد. مدل های رگرسیون لجستیک با کنترل سن، جنس و نژاد برای بررسی ارتباط بین امتیازهای LE8 و پیشرفت دیابت استفاده شدند.
نتایج این مطالعه
از میان ۳۰۲۶ بزرگسال جوان، ۹۷۴ نفر پیش دیابت داشتند (میانگین سنی ۴۳ سال، ۳۹ درصد زن) و ۲۰۵۲ نفر قند خون نرمال داشتند (میانگین سنی ۳۲سال، ۶۳ درصدزن). در طول حدود ۱۳ سال، افراد مبتلا به پیش دیابت سه مسیر را طی کردند: ۳۴ درصد به دیابت مبتلا شدند، ۲۸ درصد در وضعیت پیشدیابت باقی ماندند و ۳۸ درصد به سطح نرمال قند خون بازگشتند.
وقتی پیش دیابت با هر سه آزمون(IFG، HbA1c و IGT) تعریف شد، الگو قوی تر بود: ۵۶ درصد به دیابت پیشرفت کردند، ۱۱ درصد در وضعیت پیش دیابت باقی ماندند و ۳۳ درصد به وضعیت نرمال بازگشتند.
افرادی که به دیابت مبتلا شدند، در آغاز پایین ترین امتیازLE8 را داشتند (میانگین ۵۷) در مقایسه با کسانی که در وضعیت پیش دیابت باقی ماندند یا به وضعیت نرمال بازگشتند (هر دو با میانگین ۶۵). همچنین، امتیازهای آن ها سریع تر از سایرین کاهش یافت.
در بررسی اجزای جداگانه، شاخص BMI، فشار خون، چربی های خون، قند خون و فعالیت بدنی در همه گروه ها بدتر شد، در حالی که مواجهه با نیکوتین کمی بهبود یافت.
در زیرگروهها، زنان و شرکت کنندگان سیاه پوست که به دیابت پیشرفت کردند، پایین ترین امتیازهایBMI و فعالیت بدنی را داشتند؛ مردان و سیاه پوستان بیشترین افت در امتیاز فشار خون و پایین ترین امتیاز رژیم غذایی را نشان دادند؛ و زنان و سیاه پوستان پایین ترین امتیاز خواب را در سال ۱۵داشتند که تا سال ۲۰بهبود یافت.
نتایج کلیدی
افرادی با امتیازهای ایده آل LE8 تا ۹۰ درصد کمتر احتمال پیشرفت به دیابت داشتند(OR=۰.۰۶؛CI:0.02–0.13؛p < 0.0001). حتی امتیازهای متوسط نیز خطر را تا ۶۸ درصد کاهش دادند (OR=۰.۳۲؛CI:0.22–0.46؛p < 0.0001).
در میان هشت جزء،BMI برجسته ترین عامل محافظتی بود: BMI ایدهآل با کاهش ۸۰ درصدی خطر همراه بود(OR=۰.۲۰؛CI:0.13–0.28؛p < 0.0001). فشار خون، فعالیت بدنی و خواب نیز اثر محافظتی داشتند(OR=۰.۲۹-۰.۵۹؛p < 0.05).
این یافته ها نشان می دهند که پیش دیابت قابل برگشت است و بهبود عادات قابل اصلاح می تواند مسیر ابتلا به دیابت را تغییر دهد. جوانانی با امتیازهای بالاترLE8 بیشتر احتمال داشتند که سطح نرمال قند خون را حفظ یا بازیابی کنند.
تفاوت های پایدار مرتبط با نژاد و جنس در مسیرهای LE8 مشاهده شد، که نقش عوامل زیستی و اجتماعی را برجسته می کند، بدون آن که نرخ پیشرفت بالاتری را برای گروه خاصی به طور مستقیم کمی سازی کند.
در مقایسه با مطالعات قدیمی تر مانند برنامه پیشگیری از دیابت و مطالعه چندنژادی آترواسکلروز، گروهCARDIA نرخ پیشرفت سالانه پایین تری داشت (۲.۲تا ۴.۴ درصد)، احتمالاً به دلیل جوان تر بودن شرکت کنندگان، شروع با خطر متابولیک کمتر، و تفاوت در طراحی مطالعه.
با این حال، یافته های مطالعه باید با در نظر گرفتن محدودیت هایی مانند اتکا به گزارش های خوداظهاری، جمعآوری محدود داده های رژیم غذایی و خواب، تفاوت های نژادی در HbA1c و پیگیری ناقص داروها، تفسیر شوند.
نتیجه گیری
این مطالعه نشان داد که حفظ سلامت قلبی عروقی از طریق رژیم غذایی متعادل، فعالیت بدنی منظم، خواب کافی و وزن سالم با کاهش چشمگیر احتمال پیشرفت از پیش دیابت به دیابت نوع ۲همراه است. امتیازهای ایده آل LE8 با کاهش خطر تا ۹۰ درصدمرتبط بودند، که در این میان BMI قوی ترین عامل محافظتی بود و فشار خون، فعالیت بدنی و خواب نیز نقش مهمی داشتند .این نتایج از تلاش های سلامت عمومی برای ارتقاء سلامت قلبی متابولیک در جوانان، به ویژه زنان و اقلیت های نژادی در معرض خطر بیشتر، حمایت می کند. ترویج مداخلات سبک زندگی در مراحل اولیه می تواند به معکوس کردن پیش دیابت و کاهش بار مادام العمر دیابت کمک کند.
منبع:
https://www.news-medical.net/news/20251014/Why-improving-LE8-scores-could-save-young-adults-from-diabetes.aspx